9 pokarmów anty-rakowych, których nie możesz ignorować

anti-cancer foodPrzy współczesnym stylu życia, ludzie narażeni są na działanie wielorakich czynników rakotwórczych na porządku dziennym. Nic więc dziwnego, że wskaźniki zachorowań na raka rosną. By trzymać się z dla od tej straszliwej choroby, poniżej znajduje się lista pożywienia, którego nie powinno się ignorować.

1. Jagody bogate we flawonoidy
Do jagód tych zaliczają się m.in. porzeczki, wiśnie, żurawina, jagody głogu, jagody, jeżyny, maliny i truskawki. Jako silne przeciwutleniacze, flawonoidy mogą być silniejsze niż tradycyjne antyoksydanty, takie jak witamina C i E, beta-karoten, selen, czy cynk. Przeciwutleniacze słyną z tego, że odgrywają kluczową rolę przy zapobieganiu rakowi. Zatem, każdego dnia zjedz jagodę lub dwie jako przekąskę, zamiast pozbawionych w wartości odżywcze słodyczy, w celu zapewnienia optymalnej ochrony przed rakiem.

2. Kurkuma
Lubisz curry?

Curry jest jednym z najsmaczniejszych pokarmów, które chronią przed rakiem, jeśli zawiera kurkumę. Dzieje się tak ponieważ kurkuma zawiera kurkuminę, fito-składnik, który okazał się być składnikiem przeciwzapalnym i hamującym raka.

3. Warzywa krzyżowe
Do tych warzyw należą kapusta, kalafior, brokuły, brukselka, rzeżucha, chrzan, kalarepa, gorczyca, rzodkiewka i rzepa. Wpływają korzystnie ponieważ zawierają fito-składnik, który jak się okazuje, odtruwa niektóre substancje rakotwórcze i pomaga zmniejszyć ryzyko raka, zwłaszcza raka okrężnicy.

4. Czosnek
Czosnek zawiera około 200 związków, biologicznie czynnych, takich jak siarka zawierająca aminokwasy, glutation i cysteinę, które posiadają silne funkcje ochronne przeciwko powstawaniu, wzrostowi i przerzutom raka. Najlepiej jeść czosnek świeży, posiekany, surowy. Jeżeli zapach i smak surowego czosnku jest nie do zniesienia, może on być delikatnie podsmażony z warzywami lub podgotowany w zupach.

5. Grzyby
Grzyby nie tylko są smaczne, mogą również chronić nas przed rakiem. Przynajmniej niektóre z grzybów mogą. Takie jak reishi (Ganoderma), shiitake i maitake, których Chińczycy i Japończycy od wieków używali w celu zwiększenia odporności organizmu, do ochrony przed rakiem i walki z nim.

6. Jogurt
Stwierdzono, że różne rodzaje probiotyków (np. Bifidobacterium lactis) obecnych w jogurcie, poprawia odporność i odtruwa wiele czynników rakotwórczych, włączając w to hormony, substancje rakowe pochodzenia mięsnego i toksyny środowiskowe.

7. Szpinak
Wiele osób ukształtowało sobie wizerunek szpinaku na podstawie kreskówki Popeye, którą oglądali będąc dzieckiem. Ale, czy ten zielony pokarm jest tak cudowny jak się go przedstawia?

Od dawna uznawany za pokarm, który dostarcza sił i energii, szpinak jest również „pokarmem przeciwrakowym” ze względu na jego bogactwo w chlorofil i karoten. Oprócz ochrony przed rakiem, jest bogaty w żelazo, kwas foliowy, witaminy i minerały, a także przeciwutleniacz koenzym Q10 (który posiada właściwości przeciw starzeniu).

Jeśli jest tylko jedno zielone warzywa, które należy jeść, to musi to być szpinak.

8. Pokarmy bogate w błonnik
Błonnik pokarmowy jest ważny nie tylko dla zdrowych jelit, odgrywa również istotną rolę w zapobieganiu nowotworowi jelita grubego. Błonnik pokarmowy ułatwia przemieszczanie się pokarmu przez przewód pokarmowy, co daje jakimkolwiek substancjom rakotwórczym zawartym w pokarmie mniej czasu na to, by zostały wchłonięte.

Fasola, nasiona, soczewica i warzywa stanowią bogate źródło błonnika, zatem upewnij się, że dodajesz je do codziennych posiłków.

9. Propolis pszczeli
Propolis jest substancją wytwarzaną przez pszczoły, aby chronić je i ich ule przed infekcjami bakteryjnymi, wirusowymi i grzybiczymi. Stwierdzono że, bogaty w bioflawonoidy, witaminy i aminokwasy, propolis pszczeli wpływa na zwiększenie odporności układu immunologicznego, jak również zapobiega rakowi.

Oryginalne źródło: http://www.foodmatters.com/articles-1/9-anti-cancer-foods-you-cannot-ignore

Reklamy

Miód pszczeli

miód pszczeliOd początku człowiek zafascynowany był pszczołą. Pszczoła może użądlić, ale może także produkować substancje, używane przez człowieka dla celów leczniczych oraz jako wspaniały pokarm. Pszczoły produkują miód, pyłek i propolis. Azjaci używają propolisu do leczenia zranień i guzów. Grecy używali go do leczenia ran i ropni. Propolis i miód wymieniane są w pismach hebrajskich, starożytnej Persji oraz w Biblii.

Pokonując duże odległości, pszczoły znajdują się wśród tysięcy kielichów otwartych kwiatów. Zaglądają do wszystkich, głodne spijają nektar i zbierają go. Słodki nektar z kwiatów gromadzą w swoich gruczołach. Pszczoły zasysają go długimi językami i przenoszą do żołądka miodowego. Tam, pod wpływem śliny, przetwarzany jest ze stanu złożonego w łatwy do strawienia miód, zawierający lewulozę i fruktozę. Proces ten dokonuje się za pomocą enzymu w przewodzie pokarmowym pszczoły.

Typ wytwarzanego miodu zależy od rodzaju kwiatów, z których pszczoły zbierają nektar. Najczęstszym typem jest miód naturalny, z którego nie usunięto pyłku i mleczka, taki jak miód zbierany z uli na pustynnych obszarach Arizony i innych stanów, z dala od zanieczyszczeń i pestycydów.

Wiadomo, że pszczoły zbierają nektar, latając od kwiatu do kwiatu. Nektar ten przenoszony jest następnie do plastra, gdzie ulega przekształceniu w miód. Pszczoła może odwiedzić tyle tysięcy kwiatów, ile to jest konieczne do zapełnienia żołądka zbieranym nektarem. Do wypełnienia jednego naparstka potrzebny jest miód z 60 pszczelich żołądków. Aby wyprodukować pół litra miodu, pszczoły muszą odwiedzić od 2 do 4 milionów kwiatów.

Zarazki nie rozwijają się w czystym miodzie. Z tego powodu w przeszłości używano go do żywienia dzieci i ludzi chorych.

Miód zawiera dużą ilość składników odżywczych:

  • karetonoidy, które są przerabiane w witaminę A,
  • witaminy B1, B2, B3, B6, B12, biotyna i kwas foliowy,
  • wapń, miedź, żelazo, mangan, fosfor, potas, siarka i 19 aminokwasów, w tym 8 niezbędnych,
  • różne enzymy i węglowodany.

Miód posiada naturalną energię życiową, zbieraną z nektaru kwiatów, zapładnianych przez promienie słoneczne.


Źródło: “O zdrowie zadbaj sam: 200 chorób i naturalne sposoby ich leczenia.” Enrique Garza

Propolis (kit pszczeli)

propolisPszczoły nie wystawiałyby swojego ula na zagrożenie ze strony wirusów, bakterii grzybów, itp., które tworzą się przy rozkładzie szkodników, wchodzących do siedziby roju (robaki, szczury, ćmy, pająki, itp.). By zwalczać te szkodniki, pszczoły odkryły żywicę, pochodzącą z kory drzew, którą przerabiają i używają do zamykania uszkodzeń w plastrze miodu. Dzisiaj żywica ta znana jest jako propolis i ma niezwykłe właściwości antybiotyczne.

Arystoteles używał propolisu jako lekarstwa na wiele różnych chorób, a Pliniusz – na wykwity skórne. W niektórych przypadkach nieprawidłowości w funkcjonowaniu układu nerwowego dobre rezultaty dawało leczenie oparte na propolisie. W obecnych czasach balsam sporządzony z propolisu i maści naftowej stosowano w czasie wojny przy infekcjach ran.

Rosyjscy i polscy naukowcy odkryli, że propolis jest bardzo skuteczny przeciwko prątkowi gruźlicy i równie efektywny w zwalczaniu pewnych typów grzybic, odpornych na popularne środki lecznicze, takie jak „kandidiaza” (candidasis).

Jedną z cech charakterystycznych propolisu pszczelego jest zdolność do wzmacniania organizmu albo jego układu immunologicznego, co czyni go podwójnie skutecznym środkiem do zwalczania tego typu zakażeń. Począwszy od lat 70, zaczęło narastać zainteresowanie badaniami propolisu w (byłej) Jugosławii, Rosji i Polsce oraz w innych częściach świata. Francuski naukowiec Lavie oraz polskie laboratorium farmaceutyczne wspólnie wykazali niezwykłe właściwości propolisu przy zwalczaniu pewnych typów grzybów i bakterii.

Dyrektor centrum badawczego Biotica Mitja polecił propolis jako pierwszy nietoksyczny środek antybakteryjny, demonstrując jego skuteczność przeciw ogólnym przeziębieniom.

Skład:

  • 55% żywic i balsamów
  • 10% olejków
  • 5% innych składników
  • 25% wosków
  • 5% pyłków

Niektóre ze składników propolisu:

  • ramnocytryna
  • kwas ferulinowy
  • galangina
  • chryzyna
  • izalpinina
  • tektochryzyna
  • pektolinariginian
  • akacetyna
  • pinocembryna
  • sakuranetyna
  • pterostilben
  • kwercetyna-3
  • kasntoreol
  • alkohol cynamylowy
  • kwas mirystynowy
  • kwas cynamonowy
  • kwas benzoesowy
  • wanilina
  • kwas sorbowy
  • kwas kofeinowy
  • trzy-acetylopinohan
  • izosakuranetyna
  • eugenol

Analiza ta została wykonana w roku 1980 przez departament Chemii Organicznej na uniwersytecie Zachodniej Australii.

Ponadto propolis zawiera dużą ilość minerałów:

  • aluminium,
  • srebro,
  • bar,
  • chrom,
  • kobalt,
  • miedź,
  • cyna,
  • żelazo,
  • magnez,
  • mangan,
  • molibden,
  • nikiel,
  • ołów,
  • selen,
  • krzem,
  • stront,
  • tytan,
  • wanad,
  • cynk.

Właściwości lecznicze:

  • przeciwgrzybicze, prawdopodobnie wskutek obecności kwasu kofeinowego, pinocembryny i pinobanksyny;
  • przeciwzapalne i przyspieszające gojenie;
  • wzmacnia układ immunologiczny;
  • wspomaga tworzenie przeciwciał, np. fagocytów, ogólnie zwiększa odporność na infekcje.

Cechy antybiotyczne, a także bakteriostatyczne i bakteriobójcze powodują, że jest bardzo aktywny w walce ze staphylococcus, salmonella, proteus vulgaris, pałeczką okrężnicy (escherichia coli), prątkami Kocha i innymi bakteriami.

Zastosowanie (ogólna suma składników tworzących propolis powoduje, że jest bardzo pożyteczny przeciwko rozmaitym chorobom, np.):

  • anemia,
  • jadłowstręt psychiczny,
  • stwardnienie tętnic i miażdżyca,
  • zakażenia i choroby układu oddechowego,
  • wrzody i opryszczka warg,
  • brodawki (łagodne guzy) leczone miejscowo,
  • grzybicze, bakteryjne i wirusowe zakażenia, np. herpes simplex,
  • rzęsica pochwowa,
  • trądzik,
  • polipy,
  • zapalenie ucha,
  • ropotok i zapalenie dziąseł,
  • poprawa ogólnego stanu zdrowia,
  • żylaki,
  • wypryski,
  • zapalenie żołądka,
  • wrzód dwunastnicy,
  • biegunka,
  • uchyłkowatość jelita,
  • łupież,
  • bezsenność, depresja, zdenerwowanie.

Nowe doświadczenia przeprowadzone z propolisem pozwalają na postawienie tezy, że może być skuteczny w terapii innych, nie poddających się wcześniej leczeniu chorób, np.: postępującej dystrofii nerwowo-mięśniowej, chorobie Parkinsona, zaburzeniu tarczycy, chorobie reumatycznej, zapaleniu kości i stawów, zaburzeniu wątroby i herpes.

Propolis nie powoduje efektów ubocznych. Nie są znane skutki uboczne wewnętrznego, czy zewnętrznego użycia propolisu. Nawet przyjęcie większych ilości dało tylko lekki przypadek biegunki bez innych powikłań. U niektórych osób mogą wystąpić niewielkie reakcje alergiczne, co po prostu oznacza, że powinny rozpocząć stosowanie propolisu od mniejszych dawek.


Źródło: “O zdrowie zadbaj sam: 200 chorób i naturalne sposoby ich leczenia.” Enrique Garza